All Posts

Verjaardagstaarten zijn op een bepaalde leeftijd niet meer cool. Zeker niet voor pubers. “Ik weet het niet.” “Hoeft niet.” “Maakt niet uit.” Wie een puber in huis heeft, herkent het meteen. Alles wat te zichtbaar is, te feestelijk, te uitgesproken, wordt weggewuifd. Alsof het hen niets meer doet. En toch blijf ik die tradities bewust vasthouden. Niet voor de taart. Niet voor het perfecte plaatje. Maar voor wat eronder zit. Een verjaardag is in essentie geen suiker en kaarsjes

Voor alle duidelijkheid: ik ben geen mannenhater. Ik geloof in gezonde mannelijkheid, in verbinding, in nabijheid zonder dominantie. Maar het spel dat door sommige mannen gespeeld wordt, heb ik wel door. En dat spel verdient woorden, precies omdat het zo vaak onzichtbaar blijft. Dit gaat zelden over grove woorden of openlijke grensoverschrijding. Het gaat over subtiliteit. Over scannen. Over aftasten. Over het feilloos aanvoelen waar iemand kwetsbaar is. Sommige mannen voelen

Motiverende slogans als "Work hard, play hard" klinken krachtig, maar verbergen een gevaarlijk taboe. Zelfzorg is geen zwakte, maar essentie

We zijn het vaak gewend om pas stil te staan bij ons lichaam wanneer het écht niet meer anders kan. Een plotse migraine, rugklachten die maar blijven terugkomen, een maag die elke spanning direct vertaalt… We nemen een pijnstiller, slikken maagtabletten of laten ons even kraken, en doen dan maar lekker door alsof er niets aan de hand is. Want dat is wat we geleerd hebben: doordoen, niet zagen en pijn negeren . Toch zijn veel van die klachten geen toeval. Het zijn signalen. On

Je vraagt je partner om de was te doen. Het antwoord: “Ik weet niet hoe dat moet, jij doet dat zoveel beter.” Of je vraagt om een...